Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/2207 K.2010/11813

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddelerinde yer alan suçların öğelerinin farklı olduğu, hükümlü ve suç ortaklarının, gece sayılan zamanda yakınana ait işyerinin sağlam ve dayanıklı kapı kilidini kırıp içeri girdikten sonra hırsızlık yapmaya kalkıştıkları ve mağdurun şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında; lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla yapılan karşılaştırma sırasında, eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 116/2-4, 119/1-c maddesinde tanımlanan birden fazla kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde değerlendirme yapılması,

2- Hükümlünün eylemine uyan 765 Sayılı TCY.nın 493/1-son, 61, 81/2-3. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 35/2; 116/2-4, 119/1-c. maddeleriyle 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK’nun 253 ve 254. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanması durumunda 5237 sayılı Yasa hükümlerinin; aksi takdirde 765 sayılı Yasa uyarınca kurulan önceki hükmün, hükümlü yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,