Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/22144 K.2012/18160

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)21.05.2001 günü işlenen hırsızlık suçunda, Turkcell’e ait baz istasyon sahasının sağlam ve dayanıklı asma kilidi kırılarak içeri girilip tel çalındığı.

07.08.2001 günü işlenen hırsızlık suçunda da tellerin gerili olduğu 18 direğe özel yapılmış “ayakcık” tabir edilen tırmanma aleti kullanılarak çıkıldığı ve bu şekilde tellerin kesilerek çalındığı anlaşılıp kabul edildiğine göre, ilk suçun 765 sayılı TCK’nın 493/1-son maddesine, ikinci suçun aynı Yasanın 492/2.maddesine uyduğu ve her iki suçun işlendiği günler arasında geçen yaklaşık 2 ay 15 günden ibaret süre dikkate alındığında, sanıkların aynı suç işleme kararı ile değil, yenilenen suç kastı ile hareket ettikleri ve bu bağlamda iki ayrı hırsızlık suçu oluştuğu,

sanıkların ikinci eyleminin anılan Kanunun 102/4.maddesi uyarınca zamanaşımına uğradığı düşünülmeden, sanıkların işledikleri suç nedeniyle haklarında, koşulları oluşmayan 5237 sayılı TCK'nın 43.maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

2) Sanıkların 21.05.2001 günü işledikleri ilk suçun, eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522/1 (pek aşırı), maddeleri ile, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 53, 116/2-4, 119/1-c, 53, 151/1, 53. maddelerinde öngörülen cezaların türleri, alt ve üst sınırları ile işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları yönünden 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümleri de değerlendirilip, sonucuna göre lehe yasanın saptanmasında zorunluluk bulunması,

Kabule göre de ;

3)Kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı “Kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,