KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2008/22648 E., 2010/4254 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın, yakınan ... ye yönelik eyleminde, suçun geceleyin saat 23:00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 143/1.maddesine göre cezadan arttırım yapılmaması ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 58.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması sonuç ceza değişmediğinden ve sanığın, yakınan ...'ye yönelik eyleminde ise , kalkışma hükmü uygulandığı halde uygulama maddesinin karar yerinde gösterilmemesi yerinde eklenmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
1- Sanığın başka suçtan aynı yargı çevresindeki ceza evinde tutuklu bulunduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı 12.03.2008 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
2-Sanık hakkında, hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2008/22648, K. 2010/4254, 13 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama