Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/22799 K.2010/875

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/10/2008 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I. Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde

Suç tarihi olan Nisan 2002 tarihi ile inceleme tarihi arasında sanık hakkında uygulanan 765 sayılı TCK’nun 491/ilk maddesinde öngörülen cezanın tür ve süresine göre aynı yasanın 102/4, 104/2.maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II. Sanık ... savunmanının temyiz isteğinin incelenmesine gelince

05.10.2004 günlü kararın sanık ... savunmanının temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından “5237 sayılı TCY ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23 ve 24.madde hükümleri, Mahkemesince yeni bir değerlendirme yapılmasını gerekli kıldığından” iade edilmesinden sonra, Mahkemece

her iki sanık hakkında duruşma açılıp, 02.03.2006 günlü kararın verildiği ve bu karara karşı sanık ... savunmanının temyiz yasa yoluna başvurduğu anlaşılmışsa da; sanık hakkındaki temyizsiz kesinleşen hükümle ilgili sonradan yürürlüğe giren Yasanın değerlendirilmesi için yapılan uyarlama yargılaması ile genel yargılama farklı olduğundan birlikte görülemeyecekleri ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca sanık ( hükümlü ) ... hakkındaki davanın ayrılmasına karar verildikten sonra, uyarlama yapılması zorunluluğunun gözetilmemesi,