Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/24033 K.2012/16107

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-11.10.2005 günlü Bakırköy 8.ağır Ceza Mahkemesi'nin kararında sanıkların yakınan Batuhan Özdemir'e yönelik eylemleri nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 149/1, 150/2, 62.maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedilmiş, hüküm sanıklar savunmanı tarafından temyiz edilmiş olması itibarıyla, ortada ceza miktarı bakımından kazanılmış bir hak mevcuttur.

Dairemizin 19.10.2006 günlü bozma kararında; “... cezanın 5237 sayılı TCK'nın 149/1.maddesindeki hangi bentler göz önünde bulundurularak belirlendiğinin kararda gösterilmemesi, sanıklar hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 150/2.maddesi ile uygulama yapılması ve koşulları oluştuğu halde sanıklar hakkında aynı yasanın 168/4.maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmemesi, ayrıca imza eksikliği nedeniyle bozulmasına karar verildiği,

bu bozma neticesi sanıkların ceza miktarı açısından kazanılmış haklarının saklı tutulduğu ancak Mahkemece, sanıklar hakkında 11.10.2005 gün ve 2005/23-199 karar sayılı ilamla hükmolunan 4'er yıl 2'şer ay hapis cezasının süre bakımından kazanılmış hak oluşturduğu dikkate alınıp, bozma üzerine de tüm uygulamalar yapılıp sonuç cezaların evvelki hükümle tayin olunan cezadan daha ağır olamayacağı gözetilmeden 1412 sayılı CMUK.nun 326/son (5271 sayılı CMK’nun 307/4.) maddesine yanlış anlam verilerek yazılı şekilde hüküm kurmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Kabule göre de;

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,