Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/25030 K.2012/12148

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre. suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay günü gündüzleyin yakınanın evinin balkon kapısını zorlayarak açıp, içeri girerek hırsızlığa kalkışan sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 61 ve hakkında 765 sayılı TCK'nın 81/1. Maddesiyle uygulama yapılmayan sanık hakkında aynı kanunun 522. Lehe uygulama yapılacağı dikkate alınıp.

5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin.

5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,35/2 maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1. maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu ve bu suç yönünden CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCY ile 5237 sayılı TCY'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanması sırasında sadece anılan maddenin 1. (b) bendindeki hak yoksunluğuna hükmedilmesi,