KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2008/25204 E., 2012/12615 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hırsızlık suçunun gündüz vakti yakınanın aracının sağlam olan sol ön kapısının kaşık sapıyla açılıp, direksiyon muhafazasının kırılarak düz kontak yapılmak suretiyle işlenmiş olması nedeniyle.
5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesi yerine 142/1-e maddesiyle, uygulama yapılması ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve mala zarar verme suçunu oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken,
yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, sonuca etkili olmadığından, şikayetin mevcut olması karşısında; eylemin hırsızlık suçunun yanı sıra anılan yasanın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması ve sanıkların aynı kast ve irade birliği içinde hareket ederek yakınana ait otomobili çalmaya karar verdikleri,yaptıkları işbölümü gereği gözcülük yapan sanık ...'in hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına doğrudan katıldığı gözetilmeden hakkında TCK 39/2-c maddesiyle indirim yapılması karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2008/25204, K. 2012/12615, 20 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama