Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/25394 K.2012/11638

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'da düzenlenen hırsızlık suçunun öğelerinin farklı olduğu;

geceleyin kendisi gözcülük yaparken suç arkadaşının yakınana ait konutun PVC pencere kanadını sert bir cisimle kanırttırıp içeri girerek hırsızlık amacıyla evi karıştırırken ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk güçlerince yakalanan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1- 4. maddesine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilip, bu suçla ilgili bir hüküm kurulmadan ve suçun 765 sayılı Yasanın 493/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğuna ilişkin kanıtlar gösterilmeden,

aynı yasanın 492/1. maddesi yerine anılan maddede öngörülen ceza miktarı üzerinden karşılaştırma yapılarak 5237 sayılı Yasanın sanık yararına olduğunun kabul edilmesi, 765 ve 5237 sayılı Yasalar ayrı ayrı somut olaya uygulandığında.

5237 sayılı TCY uyarınca verilen sonuç cezanın sanık yararına olması karşı temyiz bulunmadığından; anılan Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmolunmaması, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.