Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/26464 K.2012/580

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde ;

1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23 – 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olayla ilgili 765 sayılı TCY’nın 493/1 , 522, 55/3, 102/4 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 143,31/3 , 116/2-4, 119/1-c,31/3, 151/1,31/3 66/1-e ,66/2-4, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e maddesinde, anılan Yasanın 142/1-b, 143, 31/3, 116/2-4 , 119/1-c, 31/3, 151/1,31/3 maddelerine uyan hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının gerektirdiği ceza için 8 yıllık süre belirlenmesi, aynı maddenin 2. fıkrasına göre 15-18 yaş grubunda bulunan sanık için bu sürenin üçte ikisi geçmesiyle kamu davasının düşeceğinin öngörülmesi ve 67/4. maddesi de gözetildiğinde 7 yıl 12 ayllık sürenin suç tarihi olan 25.11.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğunun gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmü n açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince ;

Kasıtlı suçtan önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Olay yeri inceleme tutanağı, olay yerinde yapılan keşif, bilirkişi görüşü ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay gecesi saat 01.45 sıralarında yakınana ait iş yerinin sağlam nitelikteki asma ve gömme kilitlerini kırarak girip, hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522 (pek fahiş) maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143, 53/1. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 151/1, 53/1, 116/2-4 , 119/1-c maddelerine uyan mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğu gözetilerek,

sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nun ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağının gözetilmemesi,kanuna aykırı ise de 765 sayılı TCK. hükümlerince yapılan uygulama sanık yararına olduğundan, sonuca etkili görülmeyip, bozma nedeni yapılmamıştır.