Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/27522 K.2010/19892

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, acilen annesini araması gerektiğini söylemesi üzerine mağdurun verdiği cep telefonunu aldıktan sonra konuşma yapıyor gibi yapıp bir süre sonra “baliciler geliyor” diyerek suça konu telefonla birlikte kaçıp gittiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayıl TCY’nın 141/1 maddesinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11/1.maddesi gereğince, aynı Yasanın 5.maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden; somut olayda ceza sorumluluğu olan ve mahkumiyet kararı kurulan sanık hakkında anılan Yasanın 5/1-a maddesinde yazılı tedbire hükmedilmesi,