Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/27976 K.2010/3241

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinden sonra 1.6.2005’de 5237 sayılı TCY.nın yürürlüğe girmesi nedeniyle sanık yararına olan yasanın belirlenmesi sırasında, eylemin anılan yasa uyarınca hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının yanında kamu malına zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilip bu suçunda değerlendirilmeye alınması ve her bir suçtan denetime olanak verecek biçimde sonuç ceza gösterilmeden, 765 sayılı Yasanın lehe olduğunun kabul edilmesi;

2- Kolluk tarafından düzenlenen “olay yeri inceleme raporu”, sanığın savunması ve yakınanın anlatımlarından sanığın, torna atölyesinde bulunan çelik dolapların kapılarını, kilitlerini demir çubukla kanırttırıp kırarak açıp hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında hakkında 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinin uygulanma olanağı araştırılmadan eksik incelemeyle aynı Yasanın 491/4. maddesiyle uygulama yapılması;

3- Torna atölyesinden sorumlu olan ...’ın duruşmadaki anlatımına göre, atölyeden eksilen malzemelerinin değerinin 300 milyon lira olduğunun ve bu değerinde, günün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü ile yerleşik yargısal uygulamalara göre 765 sayılı TCY.nın 522/1. maddesi anlamında pek hafif sınırları içinde kaldığının anlaşılması karşısında, cezadan anılan madde ile indirim yapılmaması;

4- Sanığın, talimat yoluyla Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinde 20.5.2008 günlü yaptığı açıklamasında, uzlaşmak istediğini belirtmesi karşısında, 5395 sayılı Yasanın 24. maddesinin suç tarihine göre uygulanması gerekli olan metnine göre, suça konu malın özel ya da kamu tüzel kişisine ait olması ayrımı yapılmadığı gözetilip, yöntemince uzlaşma girişimi devam ettirilmeden yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması;