KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2008/28294 E., 2011/44956 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/2, 119/1-c ve 151/1. maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek anılan suçlardan hüküm kurulmadan 5237 sayılı Yasanın hükümlü yararına olduğunun kabul edilmesi
2-Kabule göre, hükümlünün suç arkadaşı olan ...’ın, olaydan sonra yakalandığında suça konu televizyonların yerini göstererek iadesini sağladığı, iade sırasında askerde olup, aşamalarda suçunu kabul etmeyen hükümlünün 5237 sayılı TCY.nın 168. maddesi anlamında “bizzat pişman” olduğuna ilişkin kanıtların neler olduğu gösterilmeden hükmolunan cezasından anılan madde ile indirim yapılması; ./.. -2-
3.Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522/1, 523/1, 59/2, 81/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 62/1; 116/2, 119/1-c, 62/1; 151/1, 62/1 ve 5271 sayılı CMK’nun 253-254. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırı bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında hükümlü yararına olan yasanın yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması;
... ... ...
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2008/28294, K. 2011/44956, 2 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama