Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/28373 K.2010/11593

Hırsızlık suçundan sanık ... ...'nın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1, 55/3, 59, 81/2-3. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, KARŞIYAKA 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/1994 tarihli ve 1994/701-1095 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine,

önceki ilâmın iptaline, sanığın anılan Kanun'un 142/1-b, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, aynı Mahkemenin 21/08/2006 tarihli ve 1994/701-1095 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 24/11/2008 gün ve 2008/13673/58667 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının 22/12/2008 gün ve KYB.261963 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 30/12/2008 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması,

herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa yada cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ RKMİLLETİADINA

Hükümlü hakkında Mahkemece verilen 21.08.2006 günlü hüküm hükümlüye 28.11.2007 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, temyiz yasa yoluna başvurulmadığı; ilkeleri, Ceza Genel Kurulunun 30.01.2007 gün ve 9-18 sayılı kararında açıklandığı üzere.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin belirtildiği; anılan kararda kanun yolu için öngörülen 7 günlük sürenin ne zaman başlayacağına ilişkin “tefhim veya tebliğinden başlayarak” biçimindeki açıklamanın, kimin için tefhim, kimin için de tebliğ tarihinden sonra sürenin başlayacağı hususunda bir açıklık içermemesi nedeniyle yanıltıcı nitelikte olduğu;

geçerli bir tebliğe bağlanan sonuçları doğurup, sürenin başlamasını sağlamayacağı; hükümlüye yapılan tebligatta da bu açıklamaların yer almadığı, bu nedenle yapılan tebliğin kendisine bağlanan sonucu doğurmayacağı ve kararın kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında;

Kanun yararına bozmanın hakim ve mahkemelerce gerekli işlemler veya yargılama yapılarak verilen ve Yargıtay’dan geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlere karşı istenebileceği gözetilerek;

1-) Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.08.2006 tarih ve 1994/701 - 1095 sayılı kararı kesinleşmediğinden kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE;