Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/286 K.2012/22894

Sanık ... için 15.04.2004 tarihli 765 sayılı TCK.nın 492/1, 522, 59, 40.maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay 20 gün hp

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.05.2001 gün ve 1999/1234 esas, 2001/1039 sayılı kararında sanıklar ... ve ... hakkında, 765 sayılı TCK'nın 493/2, 522/1, 59/2. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmünün sanık ... savunmanının temyizi üzerine dosyayı inceleyen Dairemiz, 27.03.2003 gün ve 2002/13092 esas, 2003/1039 sayılı kararı ile sanık ... yönünden, eylemin 765 TCY.nın 492/1'deki suçu oluşturduğunun gözetilmemesi gerekçesiyle bozulmasına, bozmadan hükmü temyiz etmeyen sanık ...’in de yararlandırılmasına karar verdiği,

Sanık ... için bozmaya uyularak, sanık ... hakkında ise sirayet müessesesini düzenleyen 1412 sayılı CMUK’nın 325. maddesi uyarınca yapılan yeni yargılama sonunda, hükmedilen 15.04.2004 gün ve 2003/540 esas, 2004/237 sayılı kararının sanık ... yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği, bu kez anılan ikinci kararın sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, ilk hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması nedeniyle ikinci karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, 26.07.2005 günlü sanık yararına olan yasanın belirlenmesi amacıyla iade ettiği, aslında hükümlü olan ... hakkında davanın 2005/1154 esas sırasına kaydedilerek duruşma açıldığı;

Hükümlü ... hakkında kesinleşen 15.04.2004 günlü ikinci hükmün infazı sırasında, hükümlü yararına olan yasanın bulunması ve uyarlama yargılaması için hükümlü hakkında duruşma açılıp Mahkemenin 2006/311 esas sırasına kaydedildiği ve sonrasında her iki hükümlü hakkındaki davanın birleştirilip karara bağlandığı, yapılan yargılamaların uyarlama yargılaması niteliğinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

5252 sayılı Yasa’nın 9. maddesine, 11.5.2005 gün ve 5349 sayılı Yasanın 4. maddesiyle eklenen 4. fıkrasına göre kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümlerin uygulanmayacağı gözetilmeden, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi;