Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/3454 K.2010/2121

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CYY.nın 34, 230, 232 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CYUY.nın 308/7. (5271 sayılı CYY.nın 289/1-g) maddeleri gözetilmeden gerekçeden yoksun biçimde hüküm kurulması,

2- Sanığın hırsızlık suçunu yakınanın aracının sol arka kelebek camını kırarak işlediğinin anlaşılması karşısında; eylemin 765 sayılı TCK’nun 493/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanığın adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 765 sayılı Yasanın 81/2-3. maddesi ile uygulama yapılmaması,

4- Gerekçeli karar başlığında sanığın nüfusa kayıtlı olduğu ilçe ve mahalle adının yazılmaması,

5- 5252 sayılı Yasanın 9/3. Maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1,81/2-3. maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,