Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/4396 K.2012/4267

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK’nun 245. maddesinde düzenlenen banka ve kredi kartınının kötüye kullanılması suçuyla birlikte aynı yasanın 142/1-b maddesinde düzenlenen bina dahilinden hırsızlık suçunu da oluşturduğu halde, eylemin bir bütün halinde 245. madde de düzenlenen suçu oluşturduğunun kabul edilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınana ait banka kartını çalan sanığın bu kartı kullanarak kendisine yarar sağlamasından sonra, soruşturma sırasında yakınanın tüm zararlarını karşıladığının anlaşılmasına göre; 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 5237 sayılı Yasanın 245. maddesinin ‘birinci fıkra kapsamına giren fiillerle ilgili olarak bu Kanunun malvarlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanır’ hükmünün getirilmiş olması karşısında, belirtili Yasanın 168. maddesi kapsamında sanık hakkında yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,