KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2008/4721 E., 2010/13510 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık - Mala zarar vermek
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıkların, yakınanın mevsimlik olarak kaldığı konutun bahçesine girerek hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; haklarında birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
I-Mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, sanıklar savunmanlarının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca tebliğname gibi REDDİNE,
II-Hırsızlık suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde ise ;
Diğer temyiz itirazları yerende görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıkların, yakınana ait bir kısım eşyaları çalıp olay yerine geldikleri kayığa yükledikten sonra geri geldikleri ve kalan eşyaları alırken görülmeleri üzerine olay yerinden herhangi bir şey alamadan kaçtıklarının anlaşılması karşısında; eylemin kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden, tamamlanmış suçtan uygulama yapılması,
2- Hüküm tarihinden sonra 8.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. fıkraları gereği sanık ...’ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
3-5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2008/4721, K. 2010/13510, 12 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama