Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/5175 K.2010/9479

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hükümlünün, gece sayılan zamanda yakınana ait eve girdikten sonra hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b. maddesinde belirtilen hırsızlık suçu yanında aynı yasanın 116/1-4. Maddesindeki geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu ve bu suç yönünden de değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hükümlünün eylemine uyan 765 Sayılı TCY.nın 493/1, 59, 81/2-3. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 62/1; 116/1-4, 62/1. maddeleriyle 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK’nun 253 ve 254. maddelerinin konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, uzlaşma hükümlerinin uygulanması durumunda 5237 sayılı Yasa hükümlerinin; aksi takdirde 765 sayılı Yasa uyarınca kurulan önceki hükmün, hükümlü yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,