KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2008/5871 E., 2011/2651 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Olay gecesi yakınana ait dükkana girerek atılı suçu işleyen sanıklar hakkında, hırsızlık suçunun yanı sıra işyeri dokunulmazlığını bozma eylemiyle ilgili zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
I- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde
21/07/2004 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3/B maddesi ile değiştirilen 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca ikibin Yeni Türk Lirasına kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II- Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Adli sicil kaydına göre silinme koşulları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine dayanışmalı olarak tahsile karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2008/5871, K. 2011/2651, 16 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama