Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/6516 K.2010/7646

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü hakkında kurulan hüküm babasına tebliğ edilmiş ve yasal süreden sonra karar temyiz edilmişse de, hükümlünün söz konusu tarihte Cezaevinde olduğu, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 232/6 ve 291. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak temyiz yasa yoluna başvuru hakkının hükümde gösterilmediği ve bu nedenle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Suçun, geceden sayılan zaman dilimi içinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden, lehe yasanın belirlenmesi amacıyla yapılan karşılaştırma sırasında 5237 sayılı Yasanın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması,

2-) Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCY’nın 119/1-c maddesinin değerlendirmeye alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-) Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1. maddesiyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b,; 116/1, 119/1-c; 151/1. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, 5271 Sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında uzlaşmanın gerçekleşmesi halinde 5237 sayılı Yasanın; gerçekleşmemesi durumunda ise, 765 sayılı yasanın hükümlü lehine olduğunun gözetilmemesi,