Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/685 K.2010/7297

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, suç arkadaşlarıyla birlikte yakınanın işyerine müşteri gibi girip, yakınanlara fark ettirmeden suça konu telefonları çalmaları biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 141/1. maddesiyle uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve eleştiri dışında nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11/1. maddesi gereğince, aynı Yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden; somut olayda ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet kararı kurulan sanık hakkında anılan Yasanın 5/1-a maddesinde yazılı tedbire hükmedilmesi,