Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/7412 K.2011/2579

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Uzlaşma; uzlaşmazlığın taraflarının bu süreçte anlaştırılması ve anlaşmaları anlamına gelir. Uyuşmazlığın tarafı devlet olup, fail ve mağdur ise sujedir. Anlaşma, uzlaşmada bunları taraf haline getirmektedir. Sujeler ancak uzlaşmada anlaşılır. Fail ve mağdur karar sürecine katılmış olmakla, açıkladıkları irade esasa alınıp uyuşmazlık çözümlenmelidir. Uzlaşma kurumu onarıcı bir adalettir.

Bu bağlamda somut olayda; yakınanların, zararlarının karşılanması durumunda uzlaşacaklarını belirttiklerinin anlaşılması karşısında, 5560 sayılı yasanın 24. maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı CMK'nun 253/4. fıkrasının "sanığın ... olmaması halinde, uzlaşma teklifinin yasal temsilcisine yapılacağı" biçimindeki emredici düzenlemesi de dikkate alınıp 253 ve 254. maddeleri gereğince usulüne uygun uzlaştırma girişiminde bulunulmadan, yargılamaya devamla "sanıkların uzlaşma yönünde girişimleri olmadığı" şeklinde yasal olmayan gerekçe ile yazılı biçimde karar verilmesi,

2-) Kabul ve uygulamaya göre de;

a-) Sanık ... hakkında 5237 sayılı yasanın 31/3 maddesinin uygulanması sırasında, suç tarihine göre 1/2; sanıklar ... ve ... hakkında ise aynı yasanın 21/2 maddesinin uygulanması sırasında 2/3 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/3 ve 1/2 oranlarından indirim yapılarak fazla ceza verilmesi,

b-) Sanıklar savunmanlarının son oturumda lehe olan hükümlerin uygulanmasını istemelerine karşın, 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağına ilişkin bir karar verilmemesi,