Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/7798 K.2010/13511

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 492/1-son. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hükümlü ve suç arkadaşlarının gece sayılan zamanda yakınana ait işyerinin pimapen penceresini sert bir cisimle açmak suretiyle hırsızlık yaptıklarının ve yakınanın şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b. maddesinde belirtilen hırsızlık suçu yanında aynı Yasanın 116/2-4-119/1-c Maddesindeki birden fazla kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu ve bu suç nedeniyle de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yakınanın 7.5.2007 tarihinde vermiş olduğu dilekçede tüm zararlarının giderildiğini bildirmiş olması karşısında hakkında 5237 sayılı Yasanın 168/2. Maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Hükümlü hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmesi gerektiğinin gözardı edilmesi,

4- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 492/1-son, 522. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 168/2; 116/2-4, 119/1-c. maddeleriyle 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK’nun 253 ve 254. maddelerinin işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin hükümlü yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,