Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/8554 K.2012/7060

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar ... ve ... hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 sayılı TCY.nın 141. ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü gece vakti saat 01.30 sıralarında işyerinin sağlam ve muhkem olan kapı kilidini kırarak hırsızlık yapan sanıkların eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 143/1. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c. maddelerine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların mağdurun işyerinden aldıkları tekel maddesi ve gıda ürünlerinden bir kısmını 12.01.2001 tarihli zapt etme teslim tesellüm tutanağına göre; yer göstererek iade etmesi ve mağdurun da şikayetçi olmadığını söylemesi karşısında; kısmi iade nedeniyle yakınandan rızası sorularak, 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre;hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanık ...’ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,