Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/8752 K.2012/7013

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyeti kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olması, bu suçun sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 5560 sayılı Kanunla değişik 191.maddesinde düzenlenmesi ve koşulları oluştuğu takdirde “davanın düşmesi” seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle lehe olan bu düzenleme ve 5237 sayılı TCK.nun 7/2.maddesi uyarınca sözü edilen mahkumiyetin tekerrüre esas olamayacağı adli sicil kaydına göre başkaca tekerrüre uygun bir ilamın bulunmadığından dikkate alındığında öncelikle İzmir 1.Devlet Güvenlik Mahkemesinin 11.12.2003 gün,

2003/272-322 sayılı ilamı ile ilgili lehe yasa (uyarlama) saptanması yapılıp, sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulama olanağının takdiri gerektiği gözetilmeden duruşmaya devamla yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Kabule göre de; sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi

alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;