Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/9005 K.2011/4479

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2008 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Hükümlü ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve aynı Yasanın 264/1. maddesi uyarınca sanık savunmanı yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; anılan Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/ilk-son, 102/4, 104/2. maddeleriyle 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/2-g, 66/1-e, 67/3-4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerindeki 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 07/07/2000 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar ... ile ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkındaki açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Hükümlü ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Diyadin Sulh Ceza Mahkemesinin 12/12/2002 gün ve 2002/71-328 sayılı hükme ilişkin, sanıklar ... ve ...'ın yasal süresi içerisindeki temyizleri üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 07/07/2005 tarihli bozma kararı ile, lehe hükmün belirlenmesi için Mahkemesine iade edildiği, bozmadan hükmü temyiz etmeyen ...'in yararlandırılmasına karar verildiği,

hükümlüye yokluğunda açıklanan hükmün, adı geçene 15/01/2003 günü bizzat tebliğ edildiği ve temyiz edilmeyerek kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, temyiz olunmaksızın kesinleşmesi nedeniyle, lehe Yasanın belirlenmesine ilişkin olduğu kabul edilen hükümlü ... hakkındaki uyarlama yargılaması ile genel hükümlere göre hakkındaki yargılama süren sanıklar ... ve ... hakkındaki davanın, farklı hükümlere bağlı olması ve birlikte görülemeyeceği gözetilip,

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca ayırma kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam olunarak hükümlü ... hakkında yazılı biçimde karar verilmesi,