Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/9187 K.2012/7855

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede sanık ... hakkında, yakınan ...'a yönelik eylem nedeniyle açılmış kamu davasının bulunmadığı, mahkemenin iddianame ile çizilen sınırlar içinde hükmünü kuracağı, hükmün konusunun iddianamede yüklenen suç ve uygulanması istenen yasa maddeleriyle birlikte gösterilen eylemle sınırlı olduğu, gerekçe bölümünde Rasim'e yönelik eylemin de tartışılmış olması, dava açılmayan bir konuda karar verilmesini gerektirmeyeceği anlaşıldığından o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin REDDİNE,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınan ... 'ya karşı geceleyin silahla yağma suçunun konutta gerçekleştirildiği anlaşılıp kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin (a) ve (h) bendlerinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ... yakalandıktan sonra ... isimli kişi aracılığı ile yakınan ... 'ya ait cep telefonunu polis merkezine getirterek telefonun teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; ayrıca parası da alınan ancak iade edilmeyen yakınan ... 'dan kısmi iade nedeniyle rızası sorularak, 5237 sayılı TCK.nun 168. maddenin 4. fıkrası delaletiyle aynı maddenin 3. fıkrasının uygulama koşullarının kararda tartışılmaması,

3-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,