KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2008/9906 E., 2012/6891 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Adli sicil kayıtlarına göre kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Sanık ...'ın adli sicil kaydında yazılı erteli mahkumiyetlerinin aynen infazı konusunda mahkemesinden karar alınması olanaklı kabul edilmiştir.
5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi gereğince lehe yasanın belirlenmesi için yapılan değerlendirmede, hırsızlık suçunu işlemek için şikayetinden vazgeçen mağdura ait işyerine gece vakti giren sanık ... ile olay yerinde bulunmayan ancak bu suçların işlenmesi için bilerek alet temin eden sanık ...’in eyleminin hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4 ve 119/1-c (Adnan için 39/2-b) maddelerinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu halde bu konuda bir değerlendirme yapılmaması sonuca etkili olmadığından;
sanık ...’ın suça konu malları dükkan içerisinde durdukları yerlerden alıp cebine koyduktan sonra yakalandığı anlaşılıp kabul edildiğine göre, hırsızlık suçunun tam kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden, eksik kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik cezalara hükmedilmesi ve aynı nev’iden suçla mükerrir olan ve hakkında 765 sayılı TCK’nın
81/2. maddesi uygulanan sanık ... hakkında, aynı Yasanın 522. maddesinin son fıkrası gereğince 1. fıkradaki lehe indirim hükümlerinden yararlanamayacağının düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2008/9906, K. 2012/6891, 5 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama