Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/10024 K.2013/130

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kilitlenmek suretiyle koruma altına alınarak sokak üzerinde park halinde bırakılan otomobillerin, “adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya” niteliği bulunmadığından, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b bendi yerine 142-1-e bendinden uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından.

5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, sağlam ve dayanıklı vasıfta olan kapı kilitlerinin zarar verilerek açılması nedeniyle eylemlerin, şikayetleri devam eden yakınanlara karşı, hırsızlık suçunun yanı sıra ayrıca 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçunu da oluşturduğu dikkate alınarak, bu suçtan da uygulama yapılması ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,