Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/10684 K.2013/4599

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, sanık ... hakkında hırsızlık ve iftira suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ...'un gerçek kimlik bilgilerinin, kolluğun kuşkusu üzerine yapılan araştırma sonucu belirlenmesine karşın, hakkında 5237 sayılı TCK’nun 269/1. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesinin uygulanmasında; İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 1994/508 E, 1994/61 K, sayılı 01/03/2003 yerine getirme tarihli, 5 yıl 4 ay 20 gün hükümlülüğüne ilişkin ilam ile Kemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/332 E, 2004/399 K, sayılı 14/12/2004 kesinleşme tarihli para cezasına ilişkin ilamından, en ağır olanının yerine her iki ilamında tekerrüre esas alındığının belirtilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkralarından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm ile sanık ... hakkında ki 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılıp, TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümlerin yerine, “sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesinin.

TCY’nın 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine ise, "adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 1994/508 E, 1994/61 K, sayılı 01/03/2003 yerine getirme tarihli, 5 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına ait hükmün mükerrirliğe esas alınarak 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7-8. maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına.” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olup, suça konu belgenin, duruşmada incelenerek, özellikleri duruşma tutanağına yazılıp, gerekçeli kararda aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nun 204. maddesinin 3. fıkrasındaki hükmün ancak “resmi belgenin kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge” niteliğinde olması halinde uygulanabileceği, somut olayda suça konu sürücü belgesinin bu belgelerden olmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nun 204/3. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,