Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/10706 K.2012/3122

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih,2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre: sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.

İnceleme konusu karara gelince:

1- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1-son maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü gece vakti saat 23.00 sıralarında diğer sanıklarla birlikte katılana ait kamyonetin kasasının sağlam ve dayanıklı kapı kilidini kırarak içindeki elektronik eşyayı çalan hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 31/2. maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra şikayeti devam eden katılana karşı aynı Yasanın 151/1, 31/2. maddelerine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda değerlendirme yapılmaması,

2- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522/1(pek aşırı), 2253 sayılı Yasanın 12/2, TCK’nın 59/2. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 31/2, 151/1, 31/2. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23 ve 24. maddelerinin değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel cezaların ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23 ve 24. maddelerinin değerlendirilmesi ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğu düşünülmeden, dosya üzerinde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5- 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde öngörülen hapis cezasının üst sınırının 5 yıldan fazla olamayacağının gözetilmemesi,

6- 15.02.2001 tarihinde işlenen suç nedeniyle ,5237 sayılı TCK’nın 31/2. maddesinde 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki düzenleme gereğince hükümlünün cezasından 2/3 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,