Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/12346 K.2011/39911

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b ve 116/2-4 maddelerine uyan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlını bozma suçlarının yanı sıra, şikayetin devam ediyor olması gözetildiğinde aynı Yasanın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu ve lehe yasanın bulunması sırasında değerlendirmeye alınması gerektiğinin gözetilmemesi;

2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 116/2-4, 151/1, 5271 sayılı CMK’nun değişik 253-254. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırı bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanması halinde 5237 sayılı TCY’nın, aksi halde 765 sayılı TCY hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması, ./..

-2-

... ...