Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/12842 K.2012/20060

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın, mağaza içerisinde alışveriş yapan yakınanın omzundaki çantadan cüzdanını özel beceriyle alması biçimindeki eyleminde, yakınanın beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunduğuna ilişkin dosyaya yansıyan herhangi bir kanıtın da bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında unsurları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nın 142/son fıkrası ile uygulama yapılması,

2-) Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesine yer verilirken aynı maddenin son fıkrasından bahsedilmediği gibi iddia makamının esas hakkındaki mütalaasını bildirdiği oturumda sanık ya da müdafiinin hazır bulunmaması ve uygulanan fıkranın temel cezayı ağırlaştırıcı bir neden olarak öngörülmüş olması karşısında; sanığa ek savunma hakkı tanınarak sonucuna göre anılan maddenin son fıkrası ile uygulama yapılması gerekirken, ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle CMK’nın 226 maddesine aykırı davranılması,