Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/13542 K.2012/18335

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye Hakimin takdirine göre; Suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından anılan Yasanın 143. maddesi gereğince yapılan arttırım sırasında, hesap hatası sonucu hapis cezasının “2 yıl 6 ay” yerine “2 yıl 8 ay” olarak belirlenmesi suretiyle, sonuçta fazla cezaya hükmolunması,

2-)5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 143. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım

yapılarak 2 yıl 6 ay hapis; aynı Yasanın 35/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak “1 yıl 3 ay hapis”, anılan Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın “1 yıl 15 gün hapis cezası” olarak belirlenmesi ve hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,