Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/14060 K.2012/17345

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 Sayılı TCK 35. maddesinin 143. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,

2- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suçları birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “dayanışmalı” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

4- Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 7/3 maddesi gereğince, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 51/7.maddesinde düzenlenen erteli cezanın kısmen veya tamamen çektirilmesi müessesesinin uygulanamayacağı ve 5237 sayılı TCK’nda erteli ağır para (adli para) cezalarının aynen veya kısmen infazına ilişkin bir hüküm de bulunmadığı gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmesi,

5- Sanıklar ... ve ...'ın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/2-son, 62, 522 (pek hafif), maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/2-d, 143/1, 35/2, 53, maddelerinde; sanık ...'in eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/2-son, 62, 81/1-2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/2-d, 143/1, 35/2, 53, maddelerinde öngörülen cezaların türü, alt ve üst sınırları ile anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, lehe olan yasanın yeniden yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,