Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/14111 K.2010/10111

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY.nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Sanıkların hırsızlık suçunu diğer sanıkla birlikte katılan ...’ın iş yerine girerek işlediklerinin anlaşılması karşısında; haklarında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nun 119/1-c maddesiyle uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince,

Sanığın hırsızlık suçunu diğer sanıklarla birlikte katılan ...’ın iş yerine girerek işlediğinin anlaşılması karşısında; hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nun 119/1-c maddesiyle uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesiyle hüküm kurulurken, adli sicil kaydına göre en ağır ceza yerine Beyoğlu 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezasına ilişkin 2001/1463-1085, Beyoğlu 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 4 ay hapis cezasına ilişkin 2005/541-289 sayılı iki ayrı kararın tekerrür uygulamasına esas alınması,