Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/14488 K.2010/8785

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

17.04.2006 ve 24.04.2006 tarihli eylemlerin, birden fazla kişi tarafından birlikte ve işyerinde; kalkışma aşamasında kalan 29.04.2006 tarihli eylemin ise, birden fazla kişi tarafından birlikte, işyerinde ve geceleyin saat 21:15 sıralarında gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 17.04.2006 ve 24.04.2006 tarihli eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (c) ve (d); 29.04.2006 tarihli eylemi nedeniyle de, aynı maddenin (c), (d) ve (h) bentleri ile hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince

Sanığın, önceden vermiş oldukları karar doğrultusunda diğer sanık ... ile birlikte hareket ettiği, bebeğinin ölü doğmasının sorumlusu olarak gördükleri yakınandan, ölüm tehdidiyle 17.04.2006 tarihinde 1200,00.

24.04.2006 tarihinde de 1000,00 TL para aldıkları, 24.04.2006 tarihinde saat 20:00 sıralarında konuşup anlaşmak amacıyla bir restorantta buluştuklarında sanığın, 800,00 TL daha para istediği, yakınan kabul etmeyince de “pazarlık bitti” dediği ve diğer sanıkla birlikte ayrıldıkları, daha sonra telefonla görüşen ...’nın, 800,00 TL parayı almak üzere 29.04.2006 tarihinde saat 21:15 sıralarında yakınanın muayenehanesine gelip parayı aldığı ve dışarı çıktığında seri numaraları alınmış para ile birlikte kolluk görevlilerince yakalandığının anlaşılması karşısında, sanığın yüklenen yağma suçlarını işlediğinin kanıtlandığı gözetilmeden,

mahkumiyeti yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,