KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/14563 E., 2010/21101 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2010
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143, 31/3, 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. Maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıkların 5'er yıl denetim süresine tâbi tutulmalarına dair BAFRA Asliye Ceza Mahkemesinin 24/07/2008 tarihli ve 2008/453-458 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.06.2009 gün ve 30464 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2009 gün ve KYB/2009154731 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 29.06.2009 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:
Anılan Yazıda;
(Dosya kapsamına göre, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5560 sayılı Kanun'la değişik 23/1. Maddesi gereğince çocuklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi hâlinde denetim süresinin 3 yıl olması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanıkların 5'er yıl denetim süresine tâbi tutulmalarına karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.
TÜ RKMİLLETİADINA
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre;
Suç ve hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Yasanın 40. maddesiyle değişik 5395 sayılı Yasanın 23.maddesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde denetim süresinin üç yıl olacağına ilişkin amir hükmü gözetilmeden, mahkemece haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümlüler ... ve ... için denetim süresinin üç yıl yerine beş yıl olarak belirlenerek hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden hükümlüler ... ve ... hakkında Bafra Asliye Ceza Mahkemesinden
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/14563, K. 2010/21101, 23 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama