Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/14703 K.2010/17725

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'in 12.11.2008 ve sanık ...'ın 13.11.2008 tarihli dilekçelerinde hükmedilen cezalarının onanmasına karar verilmesi yönündeki isteklerinin; “ onama” yetkisi Yargıtay'a ait bulunduğundan, “temyizden vazgeçme” olarak değerlendirilemeyeceği ve ayrıca sanıkların daha sonra verdikleri dilekçelerde tekrar hükmü temyiz etmek istediklerinin belirtmiş olması ve sanıklar savunmanının da süresinde kararı temyiz etmiş olması karşısında, tebliğnamedeki “temyiz başvurularının incelenmeksizin yerine iadesi”yönündeki düşünce benimsenmemiştir.

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanıklar hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar savunmanı ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazla- ./.. -2-

...