Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/14964 K.2012/19592

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık olayının gerçekleştiği mahalde keşif yapılmak sureti ile inşaatta çalışan işçilerin eşyalarının bulunduğu barakanın, işyerinin mütemmim cüzü niteliğinde olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, sanık hakkında TCK.'nın 142/1-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı araştırıl- maksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydında yazılı mahkumiyetlerinin içinde en ağırının Erzincan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.09.2000 gün 138/674 sayılı kararına konu olan hırsızlık suçundan hükmedilen 3 yıl 6 ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği halde birden fazla ilamın tekerrüre esas alınarak infazda duraksamaya neder olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden tekerrür ile ilgili bölümlerin çıkartılarak,