Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/15256 K.2010/18158

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın duruşmalı inceleme isteminin sanığa verilen ceza miktarı göz önüne alınarak 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 318.maddesi gereğince REDDİNE,

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yakınan ...'e karşı elemanlarını ve aracını kaçırmak suretiyle tehdit ederek borcu olan parayı ödemesini sağlamaya çalışmak suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması , suç tarihinin karar başlığında 14.08.2007 olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş,

Kasıtlı suçtan 19.04.2006'da kesinleşen 5 Ay 18 gün erteli mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 58/6-7 fıkralarının uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yakınanlar ... ve ...'a karşı HÜRRİYETTEN YOKSUN BIRAKMA suçlarına ilişkin kurulan hükümlerin incelenmesinde ;

./..

-2-

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ve sanıklar ..., ..., ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yakınanlar ... ve ...'a karşı YAĞMA suçlarına ilişkin kurulan hükümlerin incelenmesine gelince ;

Yakınanlar ... ve ...'ın, kolluktaki 14.08.2007 günlü ilk anlatımlarında cüzdanlarının da sanıklar tarafından zorla alındığını söylemiş oldukları halde ertesi gün C. Başsavcılığında saptanan anlatımlarında olayların geri kalan kısmını aynen ifade ettikleri halde cüzdanlarının yağmalanmadığına (sonradan araçta bulduklarına) yönelik anlatımları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanıkların atılı yağma suçunu işlediklerine dair kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı halde beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,