Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/15260 K.2010/15700

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalarda, yüklenen yağma suçunu reddedip, suça konu otomobili ... adlı kişiden kullanmak amacıyla aldığını belirtmesi, adı geçen kişinin ise otomobili sanığa satmadığını söylemesi ve yakınana ait otomobilin, cebir ve şiddet kullanılarak ellerinden alındığı iddia edilen ... açık otopark görevlileri ..., ... ve ...’in de ifadelerin alınmadığı ve sanıkla yüzleştirilmediklerinin anlaşılması karşısında; adı geçen otopark çalışanlarının sanıkla yüzleştirilmesi, olanaklı değilse sanığın fotoğraflarının anılan kişilere gösterilmesi ve olayla ilgili ifadeleri de alındıktan sonra kanıtların bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

b)5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,