KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/15322 E., 2012/24017 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yakınan 01/04/2005 tarihli hazırlık aşamasındaki ifadesinde.
08.00 sıralarında işyerine gittiğinde işyeri camının kırık olduğunu gördüğünü beyan etmiş olması, 01/04/2005 tarihli olay yeri inceleme raporunda; işyerinin aspiratörün takılı olduğu vitrin camının kırık olduğu, vitrin önü dış kısmında kırık cam parçalarının ve kaldırım taşı parçalarının olduğu, işyeri içerisinde de kırık cam parçalarının olduğu, vitrin camı ve kırık cam parçaları üzerinden parmak izi alındığının bildirildiği, 27/05/2005 tarihli ekspertiz raporunda; işyeri vitrin camı ile kırık vitrin camı iç ve dış kısmından tespit edilen parmak izinin sanığın sağ el yüzük parmak izi ile aynı olduğunun belirtildiği,
mahkemece yapılan keşif sonucu ibraz edilen bilirkişi inşaat yüksek mühendisi ... raporunda ise; “işyerinin camlarının kırılmaz camdan yapıldığı öğrenilmiştir. İşyerinin içerisinde de aspiratörün takılı olduğu çerçeve sökülerek girilmiştir, önce aspiratör sökülmüş, sonrada aspiratör boşluğundan uzanılarak cam içeriden sökülmüştür, cam kalınlığı ve kırılmaz özelliği itibariyle sağlam ve muhkemdir” şeklinde görüş bildirmiş olması ve dosya kapsamı dikkate alındığında öncelikle;
İşyerine vitrin camı kırılarak mı yoksa aspiratörün takılı olduğu çerçeve sökülerek mi girildiği hususu duraksamaya yer vermeksizin saptanıp, cam vitrin aspiratörün takılı bölümden sökülerek çıkarılmış ise camın montaj malzemeleri, cam kırılarak yerinden çıkarılmış ise bu halde hangi nitelikteki katkı maddeleri ile camın güçlendirilerek kırılmaz cam özelliğine ulaştığı açıklanmadan müphem ve yetersiz ifade ve beyanları içeren bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/15322, K. 2012/24017, 10 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama