Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/16776 K.2012/21156

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında, mala zarar verme ve birden fazla kişiyle geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK.nın 232/2-c maddesine, tekerrüre ilişkin yapılan uygulama sırasında dayanılan somut normun gösterilmemesi suretiyle de aynı yasanın 326/6. maddesine aykırı davranılması,

2-5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

3-Denetime olanak sağlayacak biçimde tekerrüre esas alınan mahkeme hükmünün karar yerinde açıklanıp gösterilmemesi,

4- Sanık hakkında,hükümlülüğün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş olması,