Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/1798 K.2011/22606

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın duruşmada alınan beyanında yakınanla uzlaşmak istediğini beyan etmesi karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesi uyarınca, yakınana da uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Sanığın olaydan sonra yakalanamyan iki kişiyle birlikte yolda yürümekte olan yakınanın cebinden parasını alması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 Sayılı TCK'nın 142/2-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,