Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/18240 K.2010/2134

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... ve savunmanlarının yüzüne karşı verilen 02.05.2005 tarih ve 2004/291 E. – 2005/83 sayılı Karara karşı, sanık savunmanlarının aynı tarihli duruşma istemli süre tutum dilekçeleriyle süresinde temyiz yasa yoluna başvurmaları üzerine, gerekçeli kararın 06.06.2005 tarihinde tebliği sonrasında sanık savunmanlarınca verilen 22.07.2005 tarihli ayrıntılı temyiz dilekçesiyle birlikte dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesi yerine, Mahkemece 29.06.2005 tarihinde yeniden ele alınan dosyayla ilgili 5237 sayılı Yasaya göre verilen ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınana yönelik yağma eyleminin birden fazla kişi tarafından birlikte, geceleyin, silahla işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 497/1, 59/2. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 149/1-a-c-h, 62/1, 53/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5237 sayılı Yasanın sanık yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,