KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/18908 E., 2010/2619 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Yeniden karar verilmesine yer olmadığına
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/07/2009 tarihli kenar yazısı ve tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.
Somut olayın incelenmesine gelince:
Sanık ...'un, ek karar verilmeyen sanık ... ile, 16.02.2003 günü, saat 14.00 sıralarında, yakınanın oturduğu apartmana girerek, konutunun kapısının önündeki ayakkabıları çaldığı sabit görülerek Adıyaman Sulh Ceza Mahkemesinin temyiz yoluna başvurulmaksızın kesinleşen 18.02.2004 gün ve 162-336 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK’nun 491/4, 80, 522/1, 2253 sayılı Yasanın 12/2, TCY'nın 59/2, 647 sayılı Yasanın 4, 2253 sayılı Yasanın 38. maddeleri gereğince 670.306.000 lira ağır para cezası ile hükümlendirildiği; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde 5237 sayılı TCY hükümleri sanık yararına olmadığından yeniden karar verilmesine yer olmadığına dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda karar verildiği anlaşılmışsa da;
1.Eylem nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2.Ek karardan sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23 ve 24. maddelerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/18908, K. 2010/2619, 16 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama