Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/19266 K.2012/23909

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-15.07.2005 tarihinde 19:20 sıralarında, fatura yatırmaya gittiğinde yakınanın, cep telefonunu görüşme yaptıktan sonra arka cebine koyduğu, yirmi dakika sonra baktığında telefonunun yerinde olmadığını fark ettiği, nasıl çalındığını görmediği, müracaatı üzerine yapılan araştırmada, 15.07.2005 günü saat 21:18'de sanık tarafından kullanıldığı, sanığın bir ayı aşkın bir süre kullandığı,

sanığın savunmasında bu telefonu ismini bilmediği bir seyyar satıcıdan 100 TL'ye satın aldığını, ancak satın alırken arıza ortaya çıkması durumunda bir adres verildiğini, bu adrese gittiğinde verilen adresin doğru olmadığını gördüğünü, daha sonra arkadaşı ... sattığını belirttiği, telefonun bu kişiden alınarak yakınana verildiği, telefonun değerinin 250 TL olduğu, sanığın telefonu çaldığına dair delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin hırsızlık malı satın alma suçuna uyduğu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Sanığın soruşturma aşamasında suça konu telefonu sattığı kişiyi gösterdiği ve telefonun bu kişiden bozuk olarak teslim alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCY'nın 168/1-4. maddesi uyarınca, yakınanın kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorulmadan, yazılı biçimde karar verilmesi,

3-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,