Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/19461 K.2013/1834

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay günü saat 15.15 sıralarında mağdurlar Caner Şener ve Ufuk Adalı’ya ait işyerine gelen sanığın tornavida ile işyerinin kapısını zorlayarak açıp, içeriden bilgisayar üzerinde sabit bulunan kartları sökmeye çalıştığı sırada, mağdurların işyerine geldikleri, mağdur Caner Şener’in içeri girdiği, içeride daha önceden program satmaya geldiğinden tanıdığı sanığı gördüğü ona hitaben “hayırdır abi ne yapıyorsun” deyince, sanığın elindeki tornavidayı mağdura salladığı ve mağduru iterek bir şey alamadan dışarı kaçtığı ve dışarıda yakalanması şeklinde gelişen eylemde;

sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükteki 765 sayılı TCK'nın 495/2. maddesinde anlamını bulan dolaylı yağma suçunu. 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasada dolaylı yağma suçuna yer verilmemesi nedeniyle anılan yasanın 142/1-b, 35/2, 86/2-3-e, 35/2. maddelerinde düzenlenen hırsızlığa kalkışma ve kasten yaralamaya kalkışma suçunu oluşturduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,