Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/19513 K.2010/14533

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, kapıları zorlayarak açmaya çalışmak suretiyle yakınanlara ait evlere girmeye teşebbüs ettiklerinin anlaşılması karşısında, konut dokunulmazlığını bozmaya kalkışma suçundan 5237 Sayılı TCK’nın 116/1 ve 119/1-c maddeleri uyarınca, haklarında zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesiyle yapılan uygulamaya esas alınan Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/302-481 esas ve karar sayılı ilamıyla, TCK’nun 151/1. maddesi uyarınca hükmedilen 2000 TL adli para cezasının, miktar yönünden kesin nitelikli olup 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,